Ja ja, het is 'n feit,                                                
Jan die is z'n 5 nu kwijt.
Niet  de1, niet de 2, nee zelf de 9,
houdt dit niet meer tegen.
De 5 maakt nu plaats voor 'n mooie 6,
dus tijd voor 'n feestje, YES !!!!!!!






Vandaag 'n klein feestje met de (andere) "oudjes"  van de familie, maar Zaterdag gaat hier 't dak eraf.........
Proficiat schat en 'n héle dikke verjaardagskus van ons 3tjes...........

Bas, Ruud en Hilda...

Het is voorbij 2011....

Sommige mensen houden niet van Kerst, ikzelf heb altijd meer moeite met de jaarwisseling, alweer 'n jaartje verder weg van toen alles nog " goed " was....
Maar 2011 was nou niet 't allerbeste jaar voor ons, teveel niet fijne dingen, teveel verdriet.
Er waren gelukkig ook mooie momenten en dan denk ik aan 't feestje bij Wendy (van Dijk) de bruiloft in Barcelona en m'n (laatste) uitstapje met Dorine en Joyce naar Haarlem
Ik ga niet alle minder mooie en verdrietige momenten opsommen, maar 2011 gaat hier in Huize van Dorland niet te boek als 'n goed jaar, dus.......

We proberen vooruit te kijken en hopen, wensen dat 2012 veel mooie en blije momenten voor iedereen in petto heeft.....




Hilda (en Jan )

Wist je dat..........

Ik al belachelijk lang niet meer op de log geweest ben. Het wel probeerde maar 't lukte me niet.

Hier zoveel gebeurd is dat ik niet weet waar te beginnen......

Dat mijn aller, aller, allerbeste vriendin Dorien gestorven is en ik haar héél erg mis. Ze aan 't sterfbed van haar moeder zat. Ze met de familie de begrafenis van haar moeder aan 't regelen was en zomaar ineens er zelf niet meer was.
Ze uiteindelijk 3 dagen voor haar moeder gestorven is.
Ik nu extra vaak terug denk aan Curacao waar zij voor ons in die bijzondere dagen (met HIA ) 'n grote steun was.....(zoals zovaak )
Haar dochter Nicky 3 dagen na 't overlijden van haar moeder voor 5 maanden naar Curacao zou vertrekken voor 'n stage. ( en ik daar misschien samen met Dorine op bezoek zou gaan. En dan ook weer al die plekken van toen zouden gaan bekijken. ) En ze nu helemaal niet gegaan is.....
Haar andere dochter net zwanger was en Dorine er naar uitkeek om voor 't eerst Oma te worden.
Ik trots ben op de meiden en haar zoon Luc omdat ze het ondanks dit alles fantastisch doen....
We haar huis leeg moesten maken en dat dat héél, héél erg moeilijk was.
Maar ook, dat we haar zo'n mooi afscheid hebben gegeven dat zij zelf daarvan zou zeggen: Moet dat nou...........

We na dit alles geen 2 maar 1 weekje op vakantie zijn geweest en dat dat in 't begin helemaal niet fijn was. Maar dat we toch nog 'n paar dagen 'n klein beetje hebben kunnen genieten.
Dat we daar gebeld werden door onze zoon en hij ons huilend vertelde dat zijn relatie over was. En hij daar nu nog steeds erg verdrietig over is.....

Maar ook dat ik geheel onverwachts (met 'n kaartje van Mieke en Angelique die ik 't zo gegund had om daar zelf te staan en dus toch 'n beetje met 'n dubbel gevoel ) toch nog naar Marco in Kerkrade mocht en dat me dat ontzettend goed gedaan heeft.

En dat vanmorgen 1,5 uur gewandeld heb, m'n hoofd lekker leeg gelopen heb en me nu moet gaan douchen omdat ik zo naar 'n verjaardag mag......

En dat ik 't fijn vind dat ik weer kan loggen en hierbij plechtig beloof dat nu weer vaker te doen. En dan meteen hoop dat er vanaf nu héél veel fijne leuke en mooie dingen verschijnen hier..................

Oei en ook dat ik héél snel mijn platina moet betalen, want ik mis 't filmpje met de lieve woorden van Marco. En natuurlijk 't mooie filmpje van Meike.....

Hilda

Dat vele van jullie dit alles al weten via twitter, maar ik vind dat 't ook in mijn logboek moet staan.
En dat ik iedereen nog eens wil bedanken voor de vele reacties, kaartje, belletjes enz. Het voelde fijn.....

Zolang niet meer op de log geweest en toch sta ik bij Marco's Favorieten..........dankjewel!!!!!!!
Moet toch maar weer eens proberen hier wat vaker te zijn.

xx Hilda


ps. Waahhh.... En ineens krijg ik weer iets geplaatst, heb 't al zooooovaak geprobeerd maar 't lukte niet.
Ga  't meteen nog maar eens proberen !!!!!!!!!!!!!!!

                

                                     30

Wat weet ik het nog goed, de dag dat ik moeder werd.....
En nu ineens is dat al 30 jaar geleden.
Bas viert vandaag zijn 30e verjaardag, nou ja vieren...
Bas moet gewoon werken en daarom gingen wij gisteren naar het Solar-terrein in Roermond om toch 'n klein feestje te bouwen.
Cindy Pielstroom (creatief directeur ) was gisteren jarig en Gerard (collega Bas) vandaag.
Dus werd er besloten om samen 'n klein feestje te geven voor alle bouwers van Solar en dat zijn er toch al snel zo'n 200.
In hun eigen "kantine-tent" hebben we Bas alvast Gefeliciteerd en heb ik hem het fotoboek wat ik gemaakt heb gegeven.
Hij was erg verrast en was er heel blij mee.
Van hun collega's kregen ze elk 'n doos vol flauwekul-cadeautjes en daar moesten de gevers zelf nog wel het hardst om lachen.
Hierna gingen we naar de Spiegeltent en daar kwamen alle medewerkers, vrijwilligers en weet ik wie nog meer naar toe.
De tapkraan ging open en 'n lang zal ze leven voor Cindy werd ingezet.
Het was gezellig er waren zelfs hapjes.
Om 12 uur werden Bas en Gerard naar voren gehaald en was er 'n lang zal ze leven voor hen.
Het feestje ging hierna gewoon door, maar wij besloten tegen 1 uur naar huis te gaan. Er moest tenslotte gewoon gewerkt worden vandaag.

Lieve schat, leuk dat er toch 'n feestje was en nog leuker dat wij daar bij mochten zijn.
En zo is zijn 30e verjaardag niet zomaar voorbij gegaan.......
Een feestje komt er nog wel, wat Ghita viert 20 september haar 30e verjaardag en dan zullen ze dat samen nog groot vieren.......

 Hilda
ps, natuurlijk had ik hier graag wat foto's bijgedaan, maar dat lukte me niet. Elke keer stond er dat er plaats tekort was. (hoeveel foto's ik ook al verwijderd had,) HET GING NIET.......

                                             


Vandaag 33 jaar geleden zeiden we........geen ja tegen elkaar, maar dat we 't zouden proberen en dat doen we nog steeds.
Vandaag 33 jaar geleden gingen we in één huis wonen en dat doen we nog steeds.
Vandaag 33 jaar geleden begonnen we aan ONS avontuur en dat is 't nog steeds.............



Hilda.

Nee, nog steeds ben ik geen vriendje met de nieuwe site van Marco.

Eerst keek ik bijna elke avond even op de website van Marco om bij vele van jullie te lezen en te reageren of alleen maar te kijken.
Maar sinds deze veranderd is........

Ik kan er niet aan wennen, ik kan er niks meer vinden en als ik iets wil lezen heb ik 9 van de 10 keer 'n andere log en ik vind 'm zoooo wit.
Als ik 'm instel staan veel dingen daarna weer anders of ergens anders, pffffff
Zal 't dan toch aan mijn leeftijd liggen, ben ik gewoon te oud voor veranderingen of zijn er meer van jullie die dit ook hebben ????
Gelukkig volg ik vele van jullie nu op twitter, maar ik mis gewoon de oude vertrouwde website......




H.

Enkele maanden geleden kregen we 'n uitnodiging voor de bruiloft van 'n vriend van onze Bas. Altijd leuk 'n bruiloft maar deze was in Barcelona....oei!!
Jan durft niet meer zo goed op vakantie te gaan, maar omdat er zoveel bekende waren voelde hij zich iets veiliger en durfde hij 't misschien wel aan.
Dus na veel wikken, wegen en tellen natuurlijk besloten we om toch te gaan en er 'n kleine vakantie van te maken.
En zo vertrokken we vorige week Donderdag naar Barcelona....
Na 7 jaar was 't toch weer ff wennen om in 't vliegtuig te stappen maar 't ging allemaal prima en we kwamen keurig op tijd op 't vliegveld in Barcelona aan.
Een vriend van Bas zat in datzelfde vliegtuig dus konden we samen 'n taxi pakken naar ons hotel in Castelldefels.
Het zonnetje scheen, het hotel was super,dus onze vakantie kon beginnen.
De ouders van Ghita (schoondochter ) waren er ook en samen besloten we die avond op 't strand te gaan eten.
Vrijdag hebben we tot stranddag gemaakt en 't was heerlijk om na zoveel jaren weer eens onder de Spaanse zon te liggen, genieten was dit.....
De jeugd had 't nog druk met de voorbereidingen van'de bruiloft maar s'avonds hebben we wel gezellig samen gegeten in 't dorp.



En toen was voor Stef en Ella de grote dag aangebroken.
Om 11.00 moesten we ons allemaal verzamelen voor 't hotel. Het duurde even voor dat iedereen er was maar uiteindelijk konden we instappen in een van de twee bussen en vertrokken we naar Sitges.
Daar aangekomen moesten we 'n stukje over de boulevard lopen omdat de bus er niet mocht rijden. Dit was zeker geen straf,( behalve voor sommige dames op hoge hakken ) wat heerlijk om er even rond te kijken en zo iets te zien van 't mooie plaatsje Sitges.
Het kerkje lag op 'n berg aan zee, zo mooi en zo romantisch....
De H. mis was helemaal in 't Frans ( Ella en Familie komen uit Parijs ) en ik verstond er dus geen woord van, o ja toch wel.....mariage dat verstond ik.
Sommige stukken van de mis werden door iemand vertaald in 't engels en zo kregen we er toch iets van mee.
Na de dienst ( en 't foto's maken ) liepen we met z'n allen weer naar beneden en daar was "de Zanzibar " helemaal voor ons alleen.
Daar kregen we allemaal champagne om te proosten en werd de bruidstaart aangesneden. Ook stonder er verschillende tapas, dus aan lekkers geen gebrek.
Voor de "zanzibar" op 't pleintje stond 'n rode Ferrari te glimmen en daar moest toch echt ff 'n foto van Stef en z'n vrienden gemaakt worden. ( het blijven jongetjes hé )
Na 't maken van deze foto kwam er 'n takelwagen om de auto weg te slepen want hij mocht er niet staan...... De eigenaar zag dit en snelde naar z'n wagen om er in weg te rijden.( met 'n dikke bekeuring ) Dit allemaal onder luid gejoel van de gasten hihi..



Na 'n tijdje werden we verzocht om weer naar de bus te lopen en deze bracht ons weer naar 't hotel waar we 'n paar uurtjes vrij ( siësta ) hadden.
Vele gasten snelde zich ff naar 't zwembad om 'n duik te nemen of gewoon ff te relaxen.
Om 7 uur werden we bij 't zwembad verwacht en daar stonden allemaal tafels met tapas en andere lekkernijen.
Dit vond ik 't allermooiste gedeelte van de bruiloft. Het zonnetje, lekker muziekje en al die tafels met 'n witte tafellaken, het zag er zo prachtig uit en alles was zo lekker.
Hier konden we 't bruidspaar ook feliciteren en hun cadeautje geven. Ella had zich omgekleed en inplaats van haar witte trouwjurk droeg ze nu zo'n Afrikaansse jurk ( net als haar familie )



Het was er zo gezellig dat we veel te laat en "bijna vol" naar binnen gingen om......juist weer te eten.
We kregen nog 'n 3 gangen diner.....pfff gelukkig wisten we dit en hadden we ons ingehouden buiten.
Ook Stef had zich nu omgekleed en ook hij had 'n Afrikaans pak aan. Het zag er wel grappig uit bij z'n blanke jongeman.
De familie van Ella is zwart en elke keer als 't bruidspaar zich opnieuw liet zien begonnen ze uit volle borst te zingen. Ik was nog ff bang dat 't zou gaan regenen want zo klonk 't, als 'n regendans/lied....Maar oh zo prachtig om te zien....
Tegen 12 uur was 't dan toch echt tijd om naar de disco ( in weer 'n andere lokatie in 't hotel ) te gaan.
Tot in de kleine uurtjes werd hier volop gedanst en gefeest....zoo leuk en gezellig.
Maar aan alles komt 'n einde en om half 4 hebben we toch maar ons bedje opgezocht.
De jeugd ging nog ff door en ik begreep dat sommigen 't licht hebben zien worden.
Kortom Stef en Ella kunnen terug kijken op 'n wel héél geslaagde bruiloft.
Mocht ik ooit nog eens trouwen dan wil ik 't ook wel zo. hihi......

De Zondag stond geheel in 't teken van ff bijkomen aan 't zwembad en daarna weer naar 't strand...



De Maandag was voor Barcelona, samen met Bas, Ghita en haar ouders hebben we de hele dag door Barcelona gesjouwd. Bas was er nog nooit geweest dus als echte toeristen gingen we met de bus dooe deze mooie stad en geregeld gingen we eruit om al dat moois van dichtbij te bekijken.
Wat vind ik 't toch steeds weer 'n super stad om in te vertoeven, ik hou ervan.....
Barcelona, Gaudi, de Ramblas.......heerlijk om er weer eens te zijn en ik hoop toch écht niet voor 't laatst....





En dan is 't ineens weer Dinsdag..........en tijd om naar huis te gaan.
Het was mooi, het was fijn en eigenlijk wilde ik nog helemaal niet naar huis, maar ja aan alle mooie en goede dingen komt 'n eind zo ook aan deze kleine vakantie.
We hebben genoten van alles en nu ik dit hier allemaal neer zet geniet ik weer....en ik denk dat ik dat gewoon nog ff blijf doen.....*zucht*....



Stef en Ella bedankt voor de uitnodiging en bedankt voor de geweldige tijd in Castelldefels, het was in een woord......GEWELDIG....
Maak er 'n super huwelijk van en geniet van elkaar................

H.

Dat ik al zolang geen logje meer gemaakt heb.
Nou kan ik wel zeggen dat ik 't druk had, maar dan lieg ik. Ik zit nog steeds in de ziektewet dus tijd genoeg. Geen zin......... dat zal 't zijn. Ik zat 'n tijdje niet zo lekker in m'n vel en had eigenlijk nergens zin in, dus ook niet in loggen.
Maar gelukkig gaat 't nu weer iets beter met me, dus tijd om de boel hier weer eens wat bij te werken.
En om nou alles wat er de afgelopen tijd hier geweest is op te gaan schrijven dat zou teveel van 't goede zijn en dan zou 't wel 'n heel erg lang logje worden.
Dus heb ik gewoon wat foto-collages gemaakt, voor mij sneller gedaan en jullie hoeven niet zoveel te lezen....handig toch.

Ik begin met de geboortedag van Meike, het was weer 'n vreemde maar mooie en bijzondere dag. De ballon ging ook gewoon weer netjes de lucht in. Jan vind dit doodeng en wil 't eigenlijk niet, maar soms heeft hij niks te zeggen....



Dan hadden we natuurlijk nog Pasen en Moederdag.
Dat zijn van die familiedagen en met 't zonnetje dit jaar was dat dus heerlijk buiten eten, drinken en vooral gezellig samen zijn....





En dan was er natuurlijk nog 't Gelredome.....
Wat 'n dag en wat 'n genieten.
Ik zag er erg tegenop, ik wilde niet gaan, want ik dacht dat ik dat met mijn rug nooit ging redden, maar we hadden polsbandjes en de dames waar ik met meemocht beloofde me dat ik niet in de rij hoefde te gaan zitten. Dus met 'n bang en dubbel gevoel reisde ik mee naar Arnhem.
We zochten 'n plekje in de rij en na 'n tijdje ben ik gaan lopen en bij m'n nichtje op de bank gaan zitten, af en toe liet ik me natuurlijk weer even zien in de rij en zo ging de tijd toch nog best snel voorbij.
Eenmaal binnen stonden we niet helemaal vooraan, maar mocht ik 't plaatsje van Yaiza innemen en kon ik gaan zitten met 'n steuntje in de rug...... zo lief van Yaiza.
Toen 't concert begon en ik mijn plaatsje weer aan haar wilde afstaan mocht ik van haar aan 't hek blijven staan. ( nogmaals dank je, dank je wel daarvoor )
En wat was 't gaaf he....wat 'n show, wat 'n genieten en terwijl ik dit schrijf voel ik 't weer tot in m'n tenen......heerlijk.
Mijn fototoestel is eigenlijk bijna niet uit m'n tas geweest, ik had geen tijd, ik vergat alles en genoot alleen maar.
Heerlijk om deze avond samen met mensen die me lief zijn te mogen beleven....het was 'n dag met 'n gouden randje.



En dan sluit ik af met 'n collage van mijn laatste "kunstwerken"
Sinds ik thuiszit met mijn hernia ben ik ook niet meer gaan kleiën, want dat ging dus écht niet.
Gelukkig ben ik de laatste tijd weer 'n paar keer 'n uurtje kunnen gaan en kon ik al die werkstukken die bijna af waren dus eindelijk ook af maken...
En al zeg ik 't zelf.....ze zijn niet slecht gelukt.



Zo nu zijn we weer 'n beetje bij en ik heb me voorgenomen om weer eens wat vaker 'n logje te maken.
Donderdag vertrekken we naar Barcelona waar we Zaterdag 'n bruiloft van 'n vriend van onze Bas hebben, dus na deze korte vakantie weer stof genoeg om te loggen denk ik...

H.

Lieve Meike,

Wat zou ik vandaag graag de slingers ophangen voor je 28e verjaardag.
Maar helaas, we gaan 'm alweer vieren zonder jou........



Het waarom zal altijd blijven, maar ook nu gaan we proberen er toch weer 'n mooie dag van te maken.
Lieve schat proficiat met je 28e geboortedag.   

 Pap en Mam.
ps, dank je lieve Teuntje voor 't maken van deze super mooie collage...xx